#232

Ten rozdział to przewodnik krok po kroku dla administratora firmy działającej na platformie iFurn.pro. Cel: w jednym przebiegu skonfigurować panel administracyjny tak, aby klienci mogli składać zamówienia, a produkcja otrzymywała poprawne programy i terminy. Przewodnik skierowany jest do nowego administratora, który właśnie otrzymał dostęp; doświadczeni użytkownicy mogą używać go jako listy kontrolnej.

Wszystkie linki poniżej prowadzą do oddzielnych artykułów z dokładnym opisem każdej sekcji. Zaleca się otworzyć przewodnik i przechodzić przez kroki: w jednej karcie — ten dokument, w drugiej — odpowiednia sekcja panelu administracyjnego.

Architektura: co jest Twoje, a co wspólne

Platforma iFurn.pro jest wielonajemcza: jedna instalacja obsługuje wiele firm produkcyjnych jednocześnie. Oznacza to wyraźny podział danych na trzy warstwy.

Twoja firma (warstwa izolowana)
Katalog towarów Twojej firmy, ceny, usługi, maszyny, narzędzia, komórki magazynowe, klienci, zamówienia, pracownicy, szablony wiadomości, metody dostawy. Żadna inna firma nie widzi tych danych. Zmieniasz — zmieniasz tylko u siebie.
Słowniki globalne (tylko do odczytu)
Producenci materiałów, typy materiałów, typy usług, typy obróbek powierzchni, podstawowe statusy zamówień, typy wiadomości (zdarzenia systemu), szablony operacji CNC (frezowanie, wiercenie, szablony uchwytów). Te słowniki są wspólne dla wszystkich firm i utrzymywane przez zespół iFurn.pro. Używasz ich, ale nie edytujesz. Jeśli na liście brak potrzebnej pozycji — skontaktuj się ze wsparciem.
Ustawienia systemowe (platforma)
Lista lokalizacji, dostępne komunikatory, bramki płatnicze, dostawcy OAuth, podstawowa konfiguracja tras HTTP. Tego w ogóle nie widzisz — to poziom rozwoju.

Praktyczny wniosek: pracuj śmiało. Każdy błąd w ustawieniach Twojej firmy jest poprawiany w tym samym panelu i nie wpływa na inne firmy. Wszystkie zmiany są logowane — historię można przejrzeć.

Krok 0. Zanim zaczniesz

Upewnij się, że masz:

  1. Login i hasło administratora w swojej firmie (wydaje właściciel firmy lub wsparcie iFurn.pro).
  2. E-mail i telefon, które jesteś gotów potwierdzić — na nie będą przychodzić powiadomienia systemowe.
  3. Lista wyposażenia Twojego zakładu: modele maszyn, typy narzędzi, zakresy obróbki. Na niej opierają się kroki 3 i 6.
  4. Cennik producenta Twoich głównych materiałów w Excelu — do importu w kroku 4.
  5. Kontakt do wsparcia iFurn.pro (e-mail i/lub bot Telegram) — na wypadek, gdyby potrzebnego wariantu w słownikach globalnych zabrakło.

Czas pełnej konfiguracji od zera — zwykle od pół dnia roboczego (jeden punkt sprzedaży, jedna maszyna) do tygodnia (kilka oddziałów, zróżnicowany park maszyn, tysiące artykułów w katalogu).

Pełna mapa przewodnika — 14 kroków

Każdy krok poniżej to oddzielna sekcja panelu administracyjnego i jeden lub więcej artykułów w pomocy. Kroki są pogrupowane według logiki zależności: najpierw skonfiguruj to, co jest fundamentem dla pozostałych kroków (role, waluta, typy usług), następnie pętla produkcyjna (maszyny, narzędzia, obróbki), następnie katalog i magazyn, następnie pętla klienta (punkty, zamówienia, wiadomości), a na koniec analityka i dodatkowe moduły.

Krok 1 — Użytkownicy i role

Kategoria: Użytkownicy

To pierwsza rzecz do skonfigurowania: kto będzie pracować w panelu administracyjnym, z jakimi uprawnieniami, i którzy pracownicy zakładu będą powiązani z operacjami produkcyjnymi.

  1. Wypełnij swój profil. W prawym górnym rogu — kliknij swoje imię → „Profil". Podaj imię i nazwisko, telefon, e-mail. Bez potwierdzonych kontaktów nie będziesz mógł otrzymywać alertów systemu.
  2. Otwórz Role użytkowników i utwórz 3–5 podstawowych ról dla struktury Twojego zespołu (Administrator, Menedżer, Technolog, Magazynier, Księgowy — typowy zestaw). Dla każdej roli zaznacz pola wyboru dostępu do sekcji panelu administracyjnego.
  3. Otwórz Użytkownicy i załóż karty dla wszystkich pracowników, którzy będą pracować w panelu administracyjnym. Każdemu przypisz rolę z poprzedniego kroku.
  4. Otwórz Pracownicy firmy — to oddzielny rejestr dla zakładu: operatorów maszyn, pakowaczy, magazynierów. Ci ludzie nie mają loginu do panelu — to rekordy do ewidencji operacji produkcyjnych i naliczania wynagrodzeń.

Dlaczego w tej kolejności: najpierw role (bo użytkownikowi można przypisać tylko istniejącą rolę), potem użytkownicy, potem pracownicy zakładu (można ich założyć w dowolnym momencie, ale logicznie zebrać wszystkich ludzi od razu).

Krok 2 — Parametry firmy

Kategoria: Parametry

Tutaj — ogólne ustawienia firmy, waluta, szablony wiadomości do klientów i lista dostępnych metod dostawy.

  1. Otwórz Parametry firmy i przejdź przez wszystkie sekcje: kontakty, dane prawne, waluta podstawowa, strefa czasowa, ustawienia regionalne, flagi funkcjonalności (ewidencja zapasów wg zamówień, automatyczne wyliczanie terminów, czy ukrywać datę gotowości w nazwie usługi itd.). Każdy parametr ma opis — uważnie go przeczytaj przed zmianą.
  2. Otwórz Kurs walut (to oddzielna pozycja menu, nie podsekcja „Parametry"). Wprowadź kursy dla tych walut, w których masz towary lub usługi. Jeśli pracujesz w jednej walucie — sekcję można zostawić pustą.
  3. Otwórz Statusy zamówień i sprawdź, czy podstawowe statusy (nowy / potwierdzony / w produkcji / gotowy / wydany / anulowany) są opisane tak, jak je u siebie nazywasz. W razie potrzeby załóż własne dodatkowe statusy dla specyficznych scenariuszy firmy.
  4. Otwórz Typy wiadomości i obejrzyj listę zdarzeń, na które system może wysyłać powiadomienia (zamówienie utworzone, zamówienie gotowe, płatność udana itp.). Same typy są globalne, ale decyzja „wysyłać czy nie" należy do Ciebie w następnym kroku.
  5. Otwórz Szablony wiadomości i załóż teksty e-maili/SMS dla każdego istotnego dla Ciebie zdarzenia. Używaj zmiennych {client_name}, {order_code}, {order_total} itd. — system podstawi je przy wysyłce.
  6. Otwórz Metody dostawy i załóż warianty dostawy, które zobaczy klient w kalkulatorze: odbiór własny, kurier, firma transportowa.

Po kroku 2 możesz otworzyć Test wiadomości i upewnić się, że szablon renderuje się poprawnie i SMS/e-mail wychodzi — to oszczędzi czas w porównaniu z łapaniem problemu na żywym zamówieniu.

Krok 3 — Baza produkcyjna: maszyny, narzędzia, usługi

Kategoria: Usługi

Najobszerniejszy krok. Tutaj opisujesz, co fizycznie potrafi Twoja produkcja: jakie maszyny stoją, co na nich się tnie/wierci/frezuje, w jakiej cenie i w jakich terminach.

  1. Otwórz Maszyny i załóż kartę dla każdej maszyny: model, wymiary obróbki, formaty programów CNC (g-code/MPR/DXF/XML), postprocesor, pola wyboru obsługiwanych operacji (rozkrój, frezowanie, wiercenie, obróbka sześciostronna itd.).
  2. Otwórz Usługi maszyn — tu jest powiązanie „jakie dokładnie operacje wykonuje każda maszyna" i podstawowe ceny tych operacji.
  3. Otwórz Narzędzia maszyn. To krytycznie ważna sekcja — piły, frezy, wiertła (ślepe i przelotowe) z ich rzeczywistymi wymiarami i zakresami. Na podstawie tego magazynu narzędzi postprocesor automatycznie dobiera oprzyrządowanie dla każdej części i adaptuje operacje do tego, co u Ciebie rzeczywiście stoi. Nie zaznaczaj „według karty katalogowej" — zaznacz według faktycznego stanu fizycznego.
  4. Otwórz Typy usług — to globalny słownik tylko do odczytu (rozkrój, oklejanie obrzeży, szlifowanie, CNC, pakowanie). Wykorzystywany przy konfigurowaniu terminów.
  5. Otwórz Usługi i załóż swój cennik usług dla klienta. To jest to, co trafi do kalkulacji zamówienia.
  6. Otwórz Usługi dodatkowe do części i Usługi dodatkowe do zamówienia. Tutaj tworzysz swoje usługi, które wymagają specjalnej logiki obliczeniowej (za m², za obwód, za objętość, za sztukę, stałe). Usługi dodatkowe do części liczone są dla każdej części zamówienia osobno; usługi dodatkowe do zamówienia — dla całego zamówienia.
  7. Otwórz Termin produkcji i przejdź przez każdą grupę usług, wstawiając realistyczne terminy (w dniach) i, jeśli chcesz włączyć automatyczne wyliczanie terminów na podstawie obciążenia — wydajność produkcyjną (minut na dzień) dla każdej operacji. Na tych danych kalkulator obiecuje klientowi konkretną datę gotowości.

Zależności: maszyny muszą być założone wcześniej niż narzędzia (narzędzia są powiązane z maszyną); typy usług muszą istnieć wcześniej niż termin produkcji (termin odwołuje się do typu); usługi do kalkulacji — wcześniej niż katalog towarów (do towarów można podpinać rekomendacje usług).

Krok 4 — Katalog: producenci i towary

Kategoria: Towary i powiązany Producenci

  1. Najpierw sprawdź słownik producentów. Jeśli potrzebnej marki (Egger, Kronospan, Swiss Krono, Blum, Hettich, …) tam nie ma — poproś wsparcie iFurn.pro o jej dodanie. Do słownika „Producenci" zwykła firma pisze tylko przez wsparcie; jest to zrobione celowo, aby nie mnożyć duplikatów „Egger" / „Эггер" / „Egger Gmbh" według firm.
  2. Otwórz Towary — główny rejestr materiałów i komponentów firmy. Tu żyją płyty, obrzeża, okucia. Każdy towar należy ściśle do jednego z trzech typów: materiał płytowy (m²), obrzeże (mb), okucie/towar (szt). Typ wybiera się raz — potem faktycznie nie zmienia.
  3. Jeśli katalog jest duży (setki/tysiące pozycji) — nie wpisuj ręcznie, użyj Import towarów xls. Kreator importu przeprowadzi przez 5 kroków: wysyłanie, mapowanie kolumn, porównanie duplikatów, obróbka obrazów, raport końcowy. Przed pierwszym importem koniecznie pobierz przykład-Excel — komentarze w jego nagłówkach oszczędzają godziny zgadywania.

Po katalogu zaleca się dla każdego towaru załadować obrazek — bez podglądu klient w kalkulatorze materiału wizualnie nie wybierze (zob. krok 7).

Krok 5 — Obróbki powierzchni i obrzeży

Kategorie: Obróbki powierzchni i Obróbka obrzeży

„Obróbki" to to, co firma robi z już odciętą częścią: szlifowanie, patynowanie, laminowanie, lakierowanie, zaokrąglenie narożnika, fazowanie, uchwyt wpuszczany, cięcie skośne.

  1. Otwórz Typy obróbek powierzchni i upewnij się, że potrzebne Ci typy (szlifowanie, patynowanie, lakierowanie itp.) są obecne na liście globalnej. Ten słownik jest tylko do odczytu — dodanie tylko przez wsparcie.
  2. Otwórz Obróbki powierzchni i załóż swoje konkretne obróbki: nazwa („Szlifowanie płyty wiórowej 16 mm przed lakierowaniem"), cena za m², filtr materiałów (opcjonalnie — dla jakich typów płyt to ma zastosowanie), powiązanie z maszyną. Jeśli obróbka ma zastosowanie tylko do MDF — koniecznie ustaw filtr, w przeciwnym razie będzie oferowana klientowi również dla płyty wiórowej.
  3. Otwórz podsekcję „Obróbka obrzeży" — tam są 4 typy operacji:
    • Uchwyty wpuszczane — profilowane wpusty do uchwytów zintegrowanych na obrzeżu frontu.
    • Fazowanie obrzeża — wąskie płaskie ścięcie na krawędzi.
    • Zaokrąglenie obrzeża — łuk promienia na krawędzi (ważne dla mebli dziecięcych i blatów narożnych; 2–3 mm promienia często poprawia przyklejanie obrzeża PCV).
    • Cięcie skośne obrzeża — diagonalne cięcie całej grubości płyty pod zadanym kątem (do łączenia „róg w róg" pod 90°: każda płyta cięta pod 45°).
    Dla każdej potrzebnej operacji załóż konkretne warianty (zakresy kątów/promieni, cena, filtr materiałów).

Krok 6 — Szablony CNC

Artykuł: Szablony CNC

Szablony to gotowe operacje frezowania/wiercenia (dekory, typowe wiercenia pod okucia, szablony uchwytów, fasonowe obrzeża). Same szablony są opracowywane centralnie przez zespół iFurn.pro; Twoim zadaniem jest wybrać te, które pasują do Twojego wyposażenia i ustawić własne ograniczenia:

  • minimalne wymiary części, na której szablon będzie dostępny dla klienta (oddzielnie dla okleinowanej i nieokleinowanej strony);
  • zakresy parametrów szablonu, które klient może zmieniać u siebie w projekcie (na przykład głębokość wpustu — od 4 do 12 mm);
  • Twój własny opis szablonu, który klient zobaczy przy wyborze.

Po co to potrzebne: aby klient nie złożył zamówienia, którego fizycznie nie możesz zrealizować. Jeśli szablon wymaga szerokości freza 25 mm, a Twoje maksimum to 12 — system nie pokaże tego szablonu Twoim klientom.

Krok 7 — Obrazki i 3D

Kategoria: Obrazki i 3D · przegląd: Obrazki i 3D — przegląd

Bez obrazków Twój katalog jest niewidoczny. Klient w kalkulatorze wybiera materiał wizualnie — bez podglądu wybór pójdzie do konkurencji.

Dodatkowo dla firm-monterów mebli (flaga BOX_FIRM):

  • Obrazki części — szkice części szafek (bok, wieko, dno, półka, front) ze schematem wymiarów. Preferowany SVG — skaluje się bez utraty jakości.
  • Obrazki szafki — główne zdjęcia modeli mebli (rendery z 3D, prawdziwe zdjęcia, zdjęcia we wnętrzu). Ujęcia: front, side, iso, 360.
  • Obiekty 3D okuć — modele 3D zawiasów, prowadnic, uchwytów, nóżek (.obj / .glb / .gltf). Wykorzystywane w konstruktorze 3D.

Rekomendacja dot. obrazków: z góry złóż pliki na Google Drive (z dostępem publicznym) i w katalogu towarów wpisz linki do nich — wtedy import xls (krok 4) podciągnie obrazki automatycznie. To dziesiątki razy szybciej niż ładować pojedynczo.

Krok 8 — Magazyn

Kategoria: Magazyn

Podsystem magazynowy składa się z czterech powiązanych sekcji; zaczynaj dokładnie w tej kolejności:

  1. Komórki magazynowe — fizyczna siatka magazynu. Przy tworzeniu każdej komórki wybiera się jeden typ: „Surowiec całościowy" (strefa przyjęcia od dostawcy), „Resztki materiałów płytowych" (strefa robocza rozkrojowca — kawałki o znanych wymiarach), „Zamówienia gotowe / palety" (strefa wydania). Nazwa według schematu „rząd-regał-poziom" (np. A-3-2), wymiary w mm, limit maksymalnego zapełnienia w %.
  2. Stany materiału płytowego — bieżące ilości dla każdego materiału: ile całych płyt, ile resztek, w jakich komórkach. Zaimportuj stany początkowe jednym przyjęciem, dalej system prowadzi ewidencję automatycznie.
  3. Stany plan-fakt — rejestr zobowiązań: „optymalizator rozkroju obiecał, że z każdego zamówienia zostaną takie resztki — gdzie się podziały". To jedna z najważniejszych sekcji do kontroli magazynierów. Aktywna tylko jeśli w parametrach firmy jest ustawiona flaga ewidencji zapasów według zamówień.
  4. Wyroby gotowe — zamyka drugi koniec cyklu: gdzie fizycznie leżą zmontowane palety zamówień do momentu wydania klientowi. Na mobilnym portalu magazyniera przyjęcie z produkcji i wydanie klientowi odbywają się przez skanowanie kodu kreskowego zamówienia.

Zasada całej pętli magazynowej: żaden mm² surowca nie ginie. Każda resztka albo wraca do komórki resztek (i jest zaliczana planem), albo jest oficjalnie spisana z uzasadnieniem. Między tymi dwoma stanami materiału nie istnieje.

Krok 9 — Klienci i punkty sprzedaży

Kategoria: Klienci

  1. Otwórz Punkty sprzedaży klienta i załóż wszystkie fizyczne adresy swojej firmy (showroomy, magazyny, miejsca produkcji). U każdego punktu polami wyboru oznacza się, jakie role pełni: „Sprzedaż", „Wysyłka", „Produkcja", „Tylko docinanie". Punkt bez typu jest niewidoczny dla nikogo — nie zapomnij ustawić przynajmniej jednego.
  2. Otwórz Punkty sprzedaży klientów i w razie potrzeby przypisz konkretnych klientów do ich „domowego" punktu. To wpływa na routing zamówień i raporty według menedżerów, ale nie zabrania klientowi złożenia zamówienia przez dowolny punkt.

Krok 10 — Zamówienia i integracje z produkcją

Po krokach 1–9 Twoi klienci mogą już składać zamówienia w kalkulatorze. Dalej — dwie sekcje, które zamykają cykl produkcyjny.

  • Generowanie programów CNC — dla każdego zamówienia można wygenerować program dla konkretnej maszyny: mapy rozkroju, operacje wiercenia/frezowania. Wspierane są formaty MPR (Homag/WoodWOP), BPP (BiesseWorks), XML-KDT, SCX (Nanxing), CSV dla Cutrite. Od Ciebie — poprawnie opisać narzędzia w kroku 3, resztę postprocesor złoży sam.

Wszystkie ustawienia szablonów wiadomości (krok 2) automatycznie uruchamiają się przy zmianie statusu zamówienia: klient otrzymuje SMS/e-mail w każdym kluczowym etapie.

Krok 11 — Moduł płac (opcjonalnie)

Artykuł: Moduł płac

Jeśli pracownicy zakładu (krok 1) są wpisani ze stawkami (stawka godzinowa lub stawka akordowa), i w ewidencji operacji odnotowano, kto co wykonał — moduł automatycznie liczy wynagrodzenie dla każdego pracownika za wybrany okres. Dostęp — tylko dla użytkowników z włączoną flagą „dostęp do modułu płac" w profilu.

Krok 12 — API i integracje (opcjonalnie)

Kategoria: API

  • API — dziennik zapytań — słownik wszystkich metod zewnętrznego API (200+ metod): zamówienia, klienci, materiały, usługi, produkcja, rozkrój, płace. Jeśli masz własny sklep internetowy, aplikację mobilną, CRM lub zewnętrzny system księgowy — można zintegrować przez external API. Endpoint jest jeden: POST /api/external, obowiązkowe nagłówki Key (Twój klucz API) i Action (nazwa metody).
  • Piaskownica do integracji z systemem księgowym — punkty, przez które nasz system sam zwraca się do Twojego systemu księgowego: pyta o ceny, sprawdza dostępność na magazynie, ciągnie powiązania materiał↔obrzeże. Każdy endpoint można przetestować żywym zapytaniem prosto w panelu administracyjnym i od razu zobaczyć, co zwrócił system księgowy.

Krok 13 — Analityka

Artykuł: Statystyka sprzedaży

Gdy zamówienia już płyną — otwórz „Statystyka sprzedaży" i obejrzyj zestawienie firmy za okres: liczba zamówień i kwot, dynamika według dni/tygodni/miesięcy/lat, przekroje według menedżerów, top-towary i top-usługi, konwersja z „wszystkie" na „potwierdzone". Przycisk „Statystyka szczegółowa" otwiera podział od razu według czterech kategorii (Towary, Usługi, Klienci, Menedżerowie) — wygodne do raportu kwartalnego lub rocznego.

Krok 14 — Moduły dodatkowe

Kategoria: Inne

  • Tłumaczenia — edytor tłumaczeń interfejsu całej platformy (dostęp tylko dla użytkowników z uprawnieniem „edycja tłumaczeń"). Jeśli zauważyłeś błąd ortograficzny lub literówkę w dowolnej etykiecie interfejsu — popraw tutaj.
  • Strony Landing — jednostronicowe lendingi Twojej firmy (do akcji marketingowych, prezentacji). Dostępne tylko dla firm na własnych serwerach (self-hosted).
  • Treść rejestracji — co zobaczy nowy klient rejestrujący się u Ciebie na lendingu: tytuł, opis firmy, obrazek, lista Twoich usług z orientacyjnymi cenami.
  • Test wiadomości — poligon do sprawdzania powiadomień zanim polecą do prawdziwych klientów. Szczególnie przydatne po zmianie dostawcy SMS lub po edycji szablonów wiadomości.
  • Format danych — opis wewnętrznego formatu danych platformy (dla programistów robiących integracje).

Typowe scenariusze

„Właśnie się podłączyliśmy — co skonfigurować jako pierwsze?"
Kroki 1 → 2 → 3 → 4. Po tym klient już może złożyć zamówienie na Twój asortyment po realistycznej cenie. Dalej kroki w miarę pojawiania się potrzeb.
„Mamy nową maszynę — co zaktualizować?"
Krok 3: dodaj kartę maszyny, jej usługi, nowe narzędzia. Następnie krok 6: sprawdź, jakie szablony CNC teraz stały się dostępne dla klientów.
„Dostawca przysłał nowy cennik — jak zaktualizować katalog?"
Krok 4: import xls z tym samym plikiem, w kroku 3 „matching" system zaproponuje „zaktualizuj istniejący" dla pasujących artykułów. Obrazki automatycznie zostaną zastąpione tylko, jeśli nowe mają wyższą rozdzielczość.
„Klient skarży się, że «nie doczekał się powiadomienia o gotowości»"
Sprawdź: (1) szablon na zdarzenie order.ready w Szablonach wiadomości jest aktywny; (2) u klienta wskazany jest poprawny kanał kontaktowy (e-mail/telefon z potwierdzeniem); (3) Test wiadomości na ten numer przechodzi. Najczęściej — punkt 2.
„Klient złożył zamówienie na rozmiar, którego nie możemy wykonać"
To oznacza, że w kroku 6 (Szablony CNC) lub w kroku 5 (obróbki) nie są ustawione ograniczenia minimalnych/maksymalnych rozmiarów. Popraw — więcej się nie powtórzy.

Typowe błędy

  • Zakładać „własnego Eggera" zamiast kontaktować się ze wsparciem. To rozbija jedność globalnego słownika producentów. Jeśli brakuje marki — pisz do wsparcia, zwykle dodajemy w ciągu dnia.
  • Zaznaczać w narzędziu maszyny „6 kierunków wiercenia", gdy fizycznie stoją 3. Postprocesor wygeneruje program z operacjami tam, gdzie nie ma wrzeciona, i maszyna stanie z błędem. Zaznaczaj tylko to, co rzeczywiście jest dostępne.
  • Nie ładować obrazków towarów. Klient w kalkulatorze widzi bezosobowe wiersze tekstu i odchodzi. Obrazek to nie kosmetyka, to część sprzedaży.
  • Importować cennik na 5000 pozycji bez wcześniejszego testu. Najpierw przepuść import na 10 wierszach, dopracuj mapowanie kolumn, potem uruchom pełny plik.
  • Zmieniać typ towaru (płyta/obrzeże/okucie) po pierwszym użyciu. Typ zmienia całą logikę obliczania. Jeśli się pomyliłeś — lepiej utworzyć nowy rekord.
  • Zawyżać „minut na dzień" w terminie produkcji. Kalkulator obieca klientowi terminy, których nie wykonasz. Wypełniaj rzetelnie.
  • Usuwać starą metodę dostawy / obróbkę / szablon używany w zamówieniach. Zamówienia zachowają odwołanie, ale klient nowego zamówienia z tym wariantem już nie złoży. Jeśli po prostu nie chcesz tego pokazywać — odznacz pole „Aktywny", nie usuwaj.

Gdzie szukać pomocy

  • W każdym artykule przewodnika jest sekcja „Co jest ważne" — to krótka lista najczęstszych pytań do sekcji.
  • Podpowiedzi w interfejsie. Większość złożonych pól w panelu administracyjnym ma podpowiedź hover z wyjaśnieniem.
  • Wsparcie iFurn.pro. E-mail i/lub bot Telegram są podane w stopce strony. Kontaktując się ze wsparciem zawsze podaj ID odpowiedniego zamówienia / klienta / towaru / szablonu — to przyspiesza odpowiedź wielokrotnie.
  • Dokumentacja API (dziennik zapytań) — dla programistów robiących integracje.

Powodzenia w konfiguracji. Po przejściu 14 kroków Twoja firma jest gotowa do pracy, a panel administracyjny zamienia się z „nagromadzenia sekcji" w zrozumiałe narzędzie codziennej pracy.