Dofugowanie to zdjęcie cienkiej warstwy materiału z wąskiej płaszczyzny elementu. W systemie są to dwa różne przypadki, które łatwo pomylić: przygotowanie krawędzi pod obrzeże oraz obróbka krawędzi frezem bez późniejszego oklejania. Konfiguruje się je inaczej.
Dofugowanie pod obrzeże
Cienkie przejście przed naklejeniem obrzeża: usuwa wykruszenia po pile i daje czystą powierzchnię pod klej. Włącza się osobno dla każdego boku i działa tylko tam, gdzie bok faktycznie ma przypisane obrzeże — bez obrzeża naddatek nie jest dodawany.
To właśnie ten naddatek jest zawarty w wymiarach elementu: wymiar „przed dofugowaniem bez obrzeża" jest większy od wymiaru „po dofugowaniu" dokładnie o wielkość naddatku. Szczegóły w artykule „Tryby wprowadzania wymiarów elementu".
Obróbka krawędzi frezem
Drugi przypadek: krawędź nie jest oklejana, lecz obrabiana frezem na czysto. Ustawia się to na materiale, a nie na boku: w karcie materiału wybiera się narzędzie frezarskie, a maszyna ustalana jest automatycznie na podstawie wybranego frezu. Jeśli takie narzędzie jest ustawione i włączone, naddatek dodawany jest do wszystkich czterech boków elementu — niezależnie od tego, czy mają obrzeże.
Tak zwykle pracuje się z materiałami, których krawędź idzie pod frez, a nie pod taśmę — na przykład z płytą kompaktową. Gdzie dokładnie ustawia się narzędzie, opisano w artykule „Indywidualne ustawienia materiału płytowego".
Co je łączy
- Szerokość naddatku w obu przypadkach pochodzi z jednego wspólnego ustawienia firmy.
- Naddatek dodawany jest do wymiaru formatki: element wychodzi spod piły z zapasem, który frez zbierze do wymiaru końcowego.
- Gotowy element po dofugowaniu ma dokładnie ten wymiar, który operator podał w karcie.