«Wiercenie» to wiercenie otworów w detalu pod okucia: konfirmaty i kołki, puszki zawiasów, minifixy i mimośrody, podpórki półek, prowadnice szuflad. W iFurn.pro wszystkie otwory jednego detalu ustawia się w jednym formularzu — «Wiercenie». Ten artykuł pokazuje, gdzie go otworzyć, z jakich pól się składa i co dzieje się z otworem po dodaniu. Każdy parametr jest szczegółowo omówiony w osobnych artykułach działu.
Gdzie otworzyć formularz
Formularz wiercenia mieści się w bocznym panelu operacji CNC konkretnego detalu. W tabeli detali przy potrzebnym detalu otwiera się «Operacje CNC», w panelu wybiera się typ «Wiercenie» — i pojawia się formularz z polami otworu. Obok nagłówka «Wiercenie» jest ikona «?», która otwiera tę pomoc.
Tutaj też, w sekcji «Historia operacji», widać listę już dodanych otworów detalu: można je filtrować, edytować lub usuwać. Strzałka «wstecz» w panelu wraca od formularza do listy operacji.
Pola formularza
Otwór opisuje zestaw parametrów — w formularzu idą one z góry na dół:
- Punkt odniesienia współrzędnych — jeden z czterech narożników detalu (lewy dolny, lewy górny, prawy dolny, prawy górny). Od niego liczone są współrzędne X i Y. Szczegółowo — w artykule «Współrzędne otworu: punkt odniesienia, X i Y».
- «X (detal)» i «Y (detal)» — położenie otworu wzdłuż długości i szerokości detalu od wybranego narożnika. Wartość wpisuje się liczbą lub formułą; obok jest podpowiedź dotycząca formuł.
- «Głębokość» — jak głęboko wierci się otwór, również liczbą lub formułą. Czy otwór jest nieprzelotowy, czy przelotowy, iFurn.pro ustala sam, porównując głębokość z wymiarem detalu. Szczegółowo — w artykule «Głębokość otworu: nieprzelotowy czy przelotowy».
- «Strona operacji» — gdzie wiercić: licowa lub tylna płaszczyzna albo jedna z czterech krawędzi. Zestaw dostępnych stron zależy od materiału detalu. Szczegółowo — w artykule «Strona wiercenia: płaszczyzna i krawędzie».
- «Średnica» — wybierana z listy realnych wierteł firmy; pokazywane są tylko średnice, którymi można nawiercić wybraną stronę na zadaną głębokość. Szczegółowo — w artykule «Średnica i wiertła firmy».
Poniżej są parametry dla rzędu jednakowych otworów: «Przesunięcie po X», «Przesunięcie po Y» i «Liczba wierceń» — rozstawiają rząd otworów w jednym kroku (szczegółowo — w artykule «Rząd otworów: przesunięcie i liczba wierceń»). Pole wyboru «Nie resetuj wartości przy dodawaniu» pozostawia wprowadzone parametry w formularzu po dodaniu — wygodne, gdy z rzędu trzeba dodać wiele podobnych otworów.
Dodawanie i edycja
Przycisk «Dodaj» tworzy otwór (lub od razu cały rząd) na detalu. Jeśli otworzyć już dodany otwór z «Historii operacji», formularz przechodzi w tryb edycji, a przycisk zmienia się na «Zapisz». Jeśli firma włączyła nawiercanie pod konfirmat, dodanemu otworowi można dodatkowo nadać nawiercenie od strony licowej lub tylnej (zob. artykuł «Nawiercanie pod konfirmat»).
Otworów nie trzeba wpisywać ręcznie na każdym detalu: można je kopiować i lustrzać na parny detal, a jednakowe otwory w całym projekcie — masowo zmieniać i usuwać przez obróbkę grupową.
Co dzieje się po dodaniu
Każdy otwór od razu trafia na mapę rozkroju i do rysunku detalu, idzie do programu sterującego maszyny, a jego koszt dodaje się do kosztorysu według stawki usługi wiercenia ustalonej przez firmę. Osobnego przycisku «zapisz» dla operacji naciskać nie trzeba — zmiana jest stosowana od razu, a wymiary i kalkulacja przeliczają się automatycznie.