#374

Poza zakupem resztek „jak są" bez kroju (zob. Zakup resztek i ścinków bez kroju), resztki magazynu fabryki można wykorzystywać bezpośrednio w kroju projektu klienta. Kalkulacja automatycznie dobiera je zamiast nowych arkuszy, jeśli tak ustawiono w ustawieniach materiału.

Jak to działa

Przy obliczaniu kroju projektu platforma patrzy na flagę „Kolejność wykorzystania materiału" w karcie płyty:

  • „Resztki w pierwszej kolejności" — najpierw próbuje rozłożyć elementy na dostępnych ścinkach i niepełnych resztkach. Tylko jeśli element się nie mieści w żadnej resztce — bierze nowy arkusz.
  • „Arkusze w pierwszej kolejności" — elementy są rozkładane na nowych arkuszach. Resztki magazynu nie są wykorzystywane (stosowane, gdy masz wąską partię jednakowych ścinków i nie chcesz automatycznego rozdzielania).
  • „Resztki klienta i arkusze" — priorytet na materiał klienta (jeśli jest), potem nowe arkusze. Więcej — Materiał klienta w projekcie.

Co widzi klient w kroju

Po obliczeniu kroju na karcie kroju widać trzy typy źródeł materiału:

  • Nowy arkusz — standardowy arkusz z katalogu fabryki.
  • Resztka fabryki — ścinki lub niepełny arkusz z magazynu, oznaczone na karcie kroju jako „Resztka" z wymiarami.
  • Materiał klienta — jeśli klient ma podłączony swój materiał, oznaczany osobną etykietą.

W specyfikacji obok każdego elementu widać, na jakim źródle będzie wykrojony. Jeśli klient przekomponuje projekt, kalkulacja przeliczy źródła.

Co stanie się z resztką po kroju

Jeśli w resztce zmieściły się wszystkie potrzebne elementy i pozostało jeszcze puste miejsce:

  • Jeśli resztka spełnia wszystkie trzy minimalne progi — długość, szerokość i powierzchnię (ustawienia min_rest_size_X, min_rest_size_Y oraz minimalna powierzchnia resztki użytkowej w karcie materiału, zob. Indywidualne ustawienia; jeśli materiał nie ma własnych wartości, obowiązują domyślne ustawienia produkcyjne) — pozostała część zostaje w magazynie fabryki jako nowa użyteczna resztka. Sprawdzanie wymiarów odbywa się ściśle wzdłuż osi, bez „symetrycznej" tolerancji, która wcześniej dopuszczała myślowy obrót detalu o 90°.
  • Jeśli choćby jeden próg nie zostanie osiągnięty, część jest spisywana jako odpad.

Jeśli w resztce nie zmieściły się wszystkie elementy — jest wykorzystywana częściowo, niewykorzystana część albo wraca jako ścinka (jeśli użyteczna), albo jest spisywana. Jeśli detal zostanie później usunięty z już gotowej mapy, puste kolumny i wiersze w miejscu resztki zamykają się automatycznie — dzięki temu w poleceniach dla maszyny nie zostają zbędne luki ani przesunięcia.

Jak admin fabryki zarządza procesem

  • Globalny tryb „Resztki w pierwszej kolejności" — włącz, jeśli chcesz, żeby nagromadzone ścinki rzeczywiście były zużywane. Dla typowych chodliwych materiałów.
  • Minimalne wymiary użytecznej resztki — ustawiane w karcie materiału. Jeśli macie kompaktowe ścinki 200×200 mm, ustaw próg 200 — mniejsze resztki nie będą nawet próbowane (i tak bezużyteczne).
  • Wyłącz resztki dla konkretnego materiału — czasami potrzebne: np. dla nowego dekoru, gdzie resztki starych partii mogą nie pasować kolorystycznie. Ustaw „Arkusze w pierwszej kolejności" w karcie.

Powiązane tematy