Rowek ma dwa typy — otwarty i zamknięty. Różnią się końcami: rowek otwarty biegnie od krawędzi do krawędzi detalu, zamknięty kończy się w jego korpusie, nie sięgając krawędzi. Typ wybiera się w polu «Typ rowka (otwarty/zamknięty)».
Pole «Typ rowka»
Lista rozwijana ma dwie wartości — «otwarty» i «zamknięty». Domyślnie podstawia się typ, który firma ustawiła jako główny w ustawieniach produkcyjnych. Przy przełączeniu typu zależne pola formularza są resetowane, by nie zostały wartości z innego typu.
Rowek otwarty
Rowek otwarty biegnie na wylot — od jednej krawędzi detalu do drugiej i wychodzi na końce. Nie wymaga dodatkowych przesunięć na końcach: początkiem i końcem są same krawędzie detalu. To najczęstszy wariant — rowek pod ścianę tylną szafy lub dno szuflady, biegnący po całej długości boku.
Tylko rowek otwarty na płaszczyźnie można zapisać jako szablon (przycisk «Utwórz szablon» pod formularzem) — zob. artykuł «Tworzenie szablonu z formularza rowka».
Rowek zamknięty
Rowek zamknięty zaczyna się i kończy wewnątrz detalu, nie wychodząc na krawędzie. Stosuje się go, gdy rowek nie powinien być widoczny od strony krawędzi — na przykład na detalu licowym. Dla rowka zamkniętego w formularzu pojawiają się dwa dodatkowe pola:
- «Przesunięcie od krawędzi na początku rowka» — w jakiej odległości od krawędzi detalu rowek się zaczyna;
- «Przesunięcie od krawędzi na końcu rowka» — w jakiej odległości od przeciwległej krawędzi rowek się kończy.
Pod każdym polem iFurn.pro pokazuje dopuszczalny zakres — minimum i maksimum, obliczone z wymiarów detalu i strony rowka. Jeśli wpiszesz wartość poza zakresem, pole podświetla się na czerwono, a taki rowek się nie zapisze — to zabezpieczenie przed rowkiem, który nie mieści się na detalu. Oba przesunięcia można wpisywać liczbą lub formułą.
Dalej
Niezależnie od typu, rowkowi trzeba wskazać stronę, głębokość i położenie — zob. artykuł «Strona, głębokość i położenie rowka». Szerokość rowka omówiono w artykule «Szerokość rowka i grubość piły».