Zestaw pól punktu zależy od typu ruchu (zob. artykuł «Typy ruchu freza»). Poniżej — pola i ograniczenia dla każdego typu; ograniczenia sprawdzane są przy obliczaniu frezowania, a przy błędzie operacji nie da się zapisać.
Pola wspólne
- Współrzędne punktu X1, Y1 — położenie punktu konturu; muszą mieścić się w detalu (od 0 do jego wymiaru).
- Głębokość Z — głębokość cięcia w punkcie; można podać liczbą lub formułą.
- Średnica freza — wybierana z listy dostępnych średnic narzędzia. Od niej zależą minimalny promień i minimalne odległości (poniżej).
Prosta (ml)
Ruch po prostej od poprzedniego punktu do podanego. Opcjonalnie można zadać promień zaokrąglenia R1 — zaokrągla on narożnik, ale tylko jeśli i poprzedni, i następny ruch też są proste (zaokrąglenie między dwiema prostymi). Promień zaokrąglenia musi być nie mniejszy niż połowa średnicy freza + 1 mm.
Łuk przez promień (ma)
Łuk od poprzedniego punktu do podanego, zadany promieniem:
- Promień R1 — nie mniej niż połowa średnicy freza + 1 mm;
- Kierunek — zgodnie lub przeciwnie do ruchu wskazówek zegara;
- Typ łuku — duży lub mały (który z dwóch łuków jest budowany).
Odległość do poprzedniego punktu nie może być większa niż dwa promienie.
Łuk przez środek (mac)
Łuk zadany środkiem okręgu: współrzędne środka CX1, CY1 (albo promień z kierunkiem i typem łuku — wtedy środek policzy się automatycznie). Promienie od środka do poprzedniego i do bieżącego punktu muszą być równe; długość łuku musi być nie mniejsza niż minimalna (jeśli łuk jest krótszy niż ~20 mm, wygodniej zadać go promieniem — typ «ma»).
Łuk przez punkt (ma3p)
Łuk budowany jest przez punkt pośredni na nim: zadaje się współrzędne punktu na łuku BX1, BY1 (leży między poprzednim a końcowym punktem). Środek, promień i kierunek program liczy sam. Odległości od poprzedniego punktu do punktu na łuku i od punktu na łuku do końcowego muszą być nie mniejsze niż «średnica freza + 1 mm».
Punkt startowy: trajektoria i wybranie (ms)
W punkcie startowym zadaje się parametry całego konturu:
- Trajektoria C — gdzie idzie frez względem konturu z uwzględnieniem jego promienia: z lewej, z prawej lub po środku. Wariant «po środku» jest problematyczny (rzeczywisty frez się ściera i różni od zadanego), a przy nim okleinowanie cięcia jest niemożliwe; zalecane z lewej lub z prawej.
- Wybranie — tak/nie: czy wybrać materiał wewnątrz konturu (kieszeń) czy tylko przejść po linii. Do wybrania kontur musi być zamknięty (punkt startu i końca pokrywają się; brakujący odcinek dodaje się automatycznie) i zawierać co najmniej 3 punkty, a samo wybranie — być szersze niż cięcie liniowe.
O formularzu operacji w całości — w artykule «Zaawansowane frezowanie: formularz operacji».