Kiedy masowe PCV, ABS i laser nie pasują, do gry wchodzą materiały z innego rzędu: fornir — dla „prawdziwego drewna" — i obrzeże MDF — do detali pod lakier i nietypowej geometrii. Oba używane są rzadko, ale bez nich całe nisze rynku meblowego pozostałyby bez rozwiązania.
Fornir: premium z naturalnego drewna
Fornir to cienki plaster prawdziwego drewna: dębu, orzecha, jesionu, wiśni. Gdy detal jest forniorwany, obrzeże również musi być z forniru — inaczej na krawędzi czuć, że to „drewno z przodu i plastik z boków". Obrzeże fornirowe robi się z dokładnie tego samego drewna co front, a po przyklejeniu i bejcowaniu krawędź jest kontynuacją powierzchni bez widocznego przejścia.
To praca dla segmentu premium: drogie wnętrza, meble na wymiar, reprezentacyjne gabinety, kuchnie z najwyższej półki. Koszt obrzeża fornirowego jest kilka razy wyższy od PCV, a praca z nim wymaga starannego klejenia, bejcowania i powłoki wykończeniowej — zwykle lakieru lub oleju, w kolorze frontu.
Wybór obrzeża fornirowego w projekcie to znak, że klient jest gotów zapłacić za „materiał, który oddycha" zamiast „materiału, który wygląda jak drewno". Dla fabryki to wejście do segmentu z mniejszą konkurencją i cenami trzy-pięciokrotnie wyższymi niż typowe.
Obrzeże MDF: materiał pod lakier
Obrzeże MDF to inna historia. To pasek z tej samej płyty pilśniowej średniej gęstości co sam detal, tylko pocięty na wąskie taśmy. Stosuje się w jednym specyficznym scenariuszu: detal idzie pod lakier.
Gdy front MDF jest malowany emalią, podkład i emalia muszą leżeć równomiernie — i na płaszczyźnie, i na krawędzi. Zwykłe obrzeże PCV „nie lubi się" z emalią: farba źle trzyma się plastiku, daje inny odcień i inaczej połyskuje. Obrzeże MDF zachowuje się dokładnie tak jak sam front: gruntuje się i lakieruje jako całość, a po wyschnięciu krawędź staje się przedłużeniem płaszczyzny. Bez spoiny, bez różnicy odcieni.
To standardowe rozwiązanie dla kuchni lakierowanych, drzwi i frontów w kolorach RAL. Dodatkowy koszt względem PCV jest niewielki — a wizualny efekt zasadniczo inny.
Kiedy fabryka trzyma te materiały
Fornir i obrzeże MDF nie są „na co dzień". Trafiają do katalogu fabryki, gdy firma ma stałych klientów premium albo duży strumień frontów lakierowanych. Jeśli takiego popytu nie ma, oba materiały spokojnie wprowadza się „pod zamówienie" — bez konieczności trzymania zapasów na magazynie.
iFurn.pro obsługuje dowolne typy materiałów obrzeży w jednym katalogu: i seryjne PCV/ABS, i jednostkowe taśmy fornirowe ze swoimi wymaganiami klejenia. Technolog równie wygodnie wybiera potrzebny materiał w projekcie — a kalkulacja uwzględnia jego rzeczywisty koszt.