Import z Bazis-Mebelshchik (3D) przez wtyczkę — detale, okucia, wiercenia

Import z Bazis-Mebelshchik (sekcja «3D») do iFurn.pro to najpełniejszy sposób przeniesienia projektu z detalami, wierceniami, obrzeżami i frezowaniem. Do importu używana jest wtyczka skryptowa, która instaluje się w Bazis i eksportuje projekt do formatu iFurn.pro.

Skrypt występuje w dwóch wersjach — dla Bazis 8–10 oraz dla Bazis 11 i 12. Podczas importu system sprawdza wersję wtyczki i, jeśli eksport wykonano przestarzałym skryptem, pokazuje ostrzeżenie z linkami do aktualnych wersji. Import przy tym nie zostaje przerwany — sami decydujecie, czy zaktualizować wtyczkę, czy kontynuować.

Co jest przenoszone

• Wszystkie detale z dokładnymi wymiarami (cięcia, gabarytowymi) i oznaczeniem z projektu Bazis — detal łatwo dopasować do oryginalnego rysunku.
• Materiały — niepotrzebne można wyłączyć na etapie importu.
• Obrzeża — według stron, z grubością.
• Wiercenia — położenie, głębokość, średnica, pogłębienie.
• Rowki i frezowanie — w tym rowki łukowe, wręby i ścięcia; uzgodnione gabaryt i kontur detalu.
• Okucia Blum/Hettich — przenoszone są wiercenia pod okucia (same okucia nie są dodawane do projektu). Ten kierunek nadal rozwijamy.

Wspólny silnik importu

Import Bazis działa na wspólnym silniku, jak pozostałe źródła: kolejka plików (kilka eksportów naraz) z postępem według etapów, jedno okno «Wyroby» (wybór, zmiana nazw, łączenie sekcji w całe wyroby) oraz podgląd 3D całego złożenia przed załadowaniem do zamówienia. Etykiety serwisowe wtyczki są usuwane z nazw wyrobów — do zamówienia trafiają czyste, czytelne nazwy.

Jak importować

1. Pobierz wtyczkę skryptową pod Twój Bazis: dla Bazis 8–10 lub dla Bazis 11 i 12. Zapisz plik w folderze Bazis «Skrypty → Import/Eksport». Skrypt można też pobrać bezpośrednio na stronie importu; podczas importu system ostrzeże, jeśli wersja jest przestarzała.
2. W Bazis otwórz projekt, uruchom skrypt przez «Skrypty — Import/Eksport», w razie potrzeby ustaw parametry (na przykład wyłącz wiercenia pod okucia) i wyeksportuj plik.
3. Wróć na stronę importu, załaduj plik, sprawdź złożenie w 3D i skład wyrobów — i utwórz zamówienie.

Tylko nowy skrypt i format JSON

Dotychczasowy format eksportu .project dla Basisa nie jest już przyjmowany. Po wgraniu takiego pliku import zatrzyma się i podpowie, co zrobić: pobrać nowy skrypt eksportujący ze strony importu. Zapisuje on JSON.

• Skrypt pobiera się wprost ze strony importu — wersja tam jest zawsze aktualna.
• Projekt wgrywa się na osobnej stronie importu: w koncie klienta albo w CRM dla menedżerów.
• Przed przeniesieniem do zamówienia zobaczysz montaż w 3D i skład wyrobów.

Plik zapisany przez sam Basis, a nie przez nasz skrypt, także się nie nada: system poprosi o wcześniejszą konwersję projektu skryptem.

Okno eksportu w Basisie

W oknie eksportu są dwa pola: nazwa pliku i folder. Domyślnie podstawia się katalog modelu, ale ścieżkę można wpisać ręcznie albo wybrać przyciskiem — plik nie musi już leżeć obok modelu.

Format nazwy detalu

W nagłówku strony importu jest wybór formatu nazewnictwa — sześć wariantów:

1. Pozycja (Oznaczenie) Nazwa — domyślnie;
2. Pozycja.Nazwa;
3. Oznaczenie.Nazwa;
4. Zamówienie.Pozycja.Nazwa;
5. Zamówienie.Oznaczenie.Nazwa;
6. Nazwa.

Przy każdym wariancie pokazany jest przykład zbudowany na twoim własnym detalu. Warianty, dla których w pliku brakuje potrzebnego pola — nie wypełniono pozycji albo oznaczenia — stoją w osobnej grupie i nie da się ich wybrać, z informacją, czego dokładnie brakuje. Jeśli wybrany wcześniej format stanie się w nowym pliku niedostępny, system wróci do wariantu domyślnego: inaczej nazwy złożyłyby się z pustki.

Gdy gabaryt nie zgadza się z konturem

Czasem wymiar gabarytowy detalu w projekcie nie zgadza się z jego konturem. Takie detale trafiają na listę komunikatów razem z liczbami: „Bok — gabaryt 597 / kontur 600 → wzięto 600”.

• Domyślnie brany jest kontur, czyli większy wymiar.
• Pod listą jest przełącznik na gabaryt.
• Wybór działa przy następnej konwersji: już zbudowanej sceny się nie przebudowuje, plik trzeba skonwertować ponownie.
• Za rozbieżność uznaje się różnicę większą niż 0,01 mm. Inaczej na listę trafiałyby detale, których wymiary różnią się jedynie ogonem zaokrąglenia.