Resztka użytkowa to wolny kawałek arkusza, który zostaje po tym, jak rozłożono na nim detale zamówienia. Jeśli jest dostatecznie duży, nie spisuje się go na odpad, lecz zachowuje, by puścić w obieg. Resztki firmy to te resztki użytkowe, które zostają u firmy.
Minimalny rozmiar resztki użytkowej
Kawałek arkusza staje się resztką użytkową tylko wtedy, gdy spełnia wszystkie ustawione progi. Progi są trzy:
- minimum wzdłuż X — rozmiar kawałka wzdłuż osi X arkusza, mm;
- minimum wzdłuż Y — rozmiar kawałka wzdłuż osi Y arkusza, mm;
- minimalna powierzchnia — powierzchnia kawałka, m².
Rozmiary porównuje się ściśle wzdłuż osi, bez obracania kawałka: długi bok nie „zasłania” progu drugiej osi. Jeśli ustawiony jest tylko jeden próg rozmiaru, wystarczy, że spełni go przynajmniej jeden bok. Powierzchnia jest sprawdzana osobno i zawsze. Wyjątkiem jest materiał wyraźnie oznaczony w katalogu jako bez usłojenia: taki kawałek można obrócić, więc progi porównuje się z krótszym i dłuższym bokiem (patrz niżej).
Gdzie ustawia się progi
- Dla całej firmy — w panelu administracyjnym, sekcja „Parametry firm”, folder „Rozkrój”: „Minimalny rozmiar resztki wzdłuż X”, „Minimalny rozmiar resztki wzdłuż Y” oraz „Powierzchnia resztki użytkowej”.
- Dla konkretnego materiału — w karcie towaru, tabela „Rozkrój”: pola „Minimalna resztka wzdłuż X” i „Minimalna resztka wzdłuż Y”. Jeśli są wypełnione, dla tego materiału mają pierwszeństwo przed ogólnymi ustawieniami firmy. Próg powierzchni ustawia się tylko dla całej firmy.
Próg wzdłuż osi nie może być większy niż strefa robocza arkusza (wymiar arkusza pomniejszony o obcięcie). Jeśli ustawiono więcej, system sam obniża próg do strefy roboczej — inaczej resztek użytkowych nie byłoby wcale.
Jak to widać na mapie rozkroju
Kawałek, który nie spełnił choć jednego progu, jest traktowany jako odpad i nie trafia do resztek. Na mapie taki kawałek jest podpisany przyczyną — na przykład „nie przeszedł wzdłuż Y” lub „nie przeszedł po powierzchni”. W podsumowaniu pod mapą dla każdego materiału wyświetla się wiersz „Za resztkę użytkową uznaje się kawałek: …” z obowiązującymi progami i informacją, skąd pochodzą — z ustawień materiału czy z parametrów firmy.
Kiedy resztka należy do firmy
Przynależność resztki użytkowej zależy od tego, jak sprzedawany jest materiał:
- jeśli materiał liczony jest na powierzchnię — resztka użytkowa zawsze zostaje u firmy;
- jeśli materiał sprzedawany jest całymi arkuszami — resztka arkusza zostaje u firmy dopóty, dopóki nie zostanie oznaczona jako resztka klienta.
Na mapie rozkroju przy takiej resztce pokazywany jest przełącznik «Typ sprzedaży» — wybiera się nim, jak liczony jest materiał i komu przypada resztka.
Co dzieje się z resztką firmy
Resztki użytkowe firmy są ewidencjonowane wg zamówienia i przyjmowane na magazyn resztek. Potem można ich używać ponownie — jako arkusza wyjściowego w kolejnych rozkrojach, oszczędzając całe arkusze materiału.
O resztkach z materiału zamawiającego — w artykule «Resztka materiału klienta». Jak resztki pokazywane są na mapie — w artykule «Rozkrój automatyczny i mapa rozkroju».
Materiał bez tekstury: resztka mierzona w dowolnej orientacji
Minimalne wymiary resztki użytkowej zadane są osiami: minimum po X i minimum po Y. Jeśli materiał w katalogu jest wyraźnie oznaczony jako bez tekstury, arkusz można położyć w dowolną stronę, więc progi mierzy się po krótszym i dłuższym boku kawałka, a nie ściśle po osiach.
Na przykład przy minimach X = 550 i Y = 450 kawałki 550×450 i 450×550 przy materiale bez tekstury są oba użytkowe. Przy materiale z teksturą drugi kawałek do resztek nie trafi: obrócić go nie można.
Reguła działa tylko przy wyraźnym znaczniku. Jeśli znacznik tekstury nie został zadany przy materiale, obowiązuje dawny porządek — ściśle po osiach.