W newgo przewidziane jest automatyczne tworzenie nazw elementów — gdy element jest tworzony ręcznie (w tabeli detalowania, przez okno dodawania elementu lub podczas kopiowania/odbicia lustrzanego), system sam wstawia nazwę, aby pole nie pozostawało puste.
Jak tworzona jest nazwa
Nazwa automatyczna to krótki kod z 3 znaków w losowej kolejności: jedna wielka litera (oprócz „O", by nie mylić z zerem), jedna mała litera i jedna cyfra. Na przykład: „Mg3", „gM3", „q7K". W niektórych miejscach tworzenia elementu (np. przy dodawaniu pustego wiersza w detalowaniu) kod otrzymuje prefiks „#" — „#Mq3".
Automatyczne generowanie nazwy można wyłączyć w ustawieniach zamówienia lub firmy — wtedy pole pozostaje puste i trzeba je wypełnić ręcznie.
Operator zawsze może nadpisać wygenerowaną nazwę — system nie blokuje ręcznego wprowadzania.
Zaimportowane elementy to osobny przypadek
Powyższy losowy kod jest generowany przy ręcznym tworzeniu elementu w zamówieniu newgo. Jeśli projekt trafia do systemu przez import z zewnętrznego programu konstrukcyjnego/rozkrojowego (np. BASIS-Meblarz, DXF i inne obsługiwane formaty), nazwa elementu jest tworzona inaczej: najczęściej jest dziedziczona z samego pliku źródłowego (tak, jak element był nazwany w programie konstrukcyjnym), a jeśli nazwy źródłowej brak — podstawiana jest etykieta techniczna typu „#N" (numer kolejny/identyfikator elementu przy imporcie). Takie nazwy, podobnie jak automatycznie wygenerowany kod, można w każdej chwili zmienić ręcznie.